A z recovery to tak jest, ustawianie backupu kończy się często na “ok, odpala się co noc i zapisuje jakieś dane”, a recovery nikt nie sprawdzi. Chociaż czasami to jest przez to że management sępi na jedną czy dwie maszyny do testów ;]

Ważne dane = minimum 3 kopie ;].

No cóż … nigdy za wiele backup’ów:

następna historia z ( mojego ) życia wzięta:
padły mi 2 dyski ( bad sectory, 320 GB i 160 GB ), oczywiście byłem przygotowany, więc wszystko na 3-ci dysk specjalny do backup’ów i dyski do serwisu Segate’a. Ale żeby nie było tak fajnie w czasie gdy tamte się naprawiały, ten 3-ci Seagate Barracuda 7200.11 500GB ( sławienny ) padł razem z backupami z 3 kompów … niestety tym razem nie udało mi się odzyskać danych. Nie wiem co było tego powodem. Choć jest opisany sposób odzyskiwania to jednak nie mogłem się podpiąć pod port serwisowy ( TTL’a ).

A propos na blogu Łukasza Bromirskiego jest opisane jak mu ostatnio 2 dyski padły w RAID 5. Dużo nie napisał, ale warto wiedzieć że takie rzeczy się zdarzają.

Nieraz się zastanawiam ile należy pracy włożyć w zapobieganie i zabezpieczanie aby mieć w miarę duże poczucie bezpieczeństwa.

Pozdrawiam
Kamil

A backupy zawsze warto mieć gdzieś zdalnie, ja mam wszystkie ważniejsze rzeczy w gitowych repach (wyeksportowane na zewnętrzny serwer) + backup fotek i innych dupereli na innym kompie

Wynik był tego taki że nie miałem dostępu do partycji … a fdisk krzyczał żeby zrestartować go. Nauczka dla mnie taka:
1. lepiej kopiować niż przenosić (!!)
2. czytać ostrzeżenia ( przecież “ostrzeżenia są dla mięczaków, tak samo jak backup’y” )
3. uważać na fdisk’a + robić backup’y przed zabawą

Dysk trafił do “speca” od odzyskiwania który trzymał do jakieś 1 miesiąc i nic nie zrobił. Sam się dobrałem, poszukałem żmudnie początków partycji ( hexedit + kalkulator ), ustawiłem fdiskiem ponownie partycje tak jak mi się zdawało że były i fsck sam znalazł co trzeba. Chyba są błędy ale mało. Tym razem mi się upiekło.